خواص و فواید

ترب سفید

ترب سفید

دایکون به زبان ژاپنی به معنی ریشه بزرگ است. (نام علمی: Raphanus sativus var. longipinnatus) دارای دیگر نام‌های ترب ژاپنی، ترب اورینتال، ترب چینی یا به زبان هندی مولی یک نوع ترب بزرگ، سفید و با طعم ملایم در آسیای شرقی است.

سه شنبه 2 بهمن 1397 ساعت 20:24
گروه ترجمه سایت پهنک

طبقه‌بندی علمی

دایکون
شاخه گیاهان
- گیاهان گلدار
-

دولپه‌ای‌های نو

- رزیدها

راسته

کلم سانان
تیره شب بویان
سرده ترب
گونه ترب سفید
زیرگونه

R. sativus var. longipinnatus

نام علمی

Raphanus sativus var. longipinnatus





در ایالات متحده آمریکا بیشتر به همین عنوان دایکون شناخته می‌شود ولی در انگلستان مولی بیشتر بکار می‌رود.ترب گیاهی است یک ساله که ارتفاع ساقه آن تا یک متر می رسد. ترب سفیدبرگهای آن پهن، ناصاف، کرک دارو با بریدگی های نامنظم است. گلهای آن به رنگ سفید، زرد روشن، آبی روشن و بنفش است که درانتهای شاخه ظاهر می شود.

ترب سفید دارای اشکال بسیاری است درازا و قطر آن نیز متفاوت است. رنگ پوست آن نیز به غیر از سفید ممکن است، قرمز، بنفش، سبز، زرد، یا مایل به سیاه باشد. این نوع ترب دارای اسامی دیگری به نام های ترب ژاپنی، ترب چینی، مولی (به زبان هندی)، ترب دایکون و ترب اورینتال هم می باشد. ارتفاع این گیاه به یک متر هم می رسد. در ادامه به خواص ترب سفید می‌پردازیم.

در ضرب‌المثل‌های قدیمی چینی با کنایه به مصرف ترب اشاره گردیده که شما را از مراجعه به پزشک مبرا می‌سازد ، از آنجا که تربچه‌ها از جمله مغذّی‌ترین سبزیجاتی هستند که در عین حال کالری کمی نیز دارند، پیشنهاد مجموعه سایت پهنک به شما آغاز به مصرف ترب از همین امروز است.

زمانی که صحبت از تربچه‌ به میان می‌آید همگی ما آن را با رنگ قرمز خود و در ظرف سبزی خوردن همراه با نعناع و ریحان و شاهی و دیگر سبزی‌ها به یاد میاوریم. در این مقاله با تمرکز روی نوعی ترب سفید رنگ، می‌خواهیم شما را با خواص آن آشنا نموده و یادآور شویم که میزان اهمیت مصرف این گیاه به قدری است که در آن سوی آبها نیز از اهمیت بالایی برخوردار است و ما در سرزمین خودمان، به وفور ترب سفید را در سبزی و میوه فروشی‌ها می‌یابیم.

ترب سفید(دایکون) چیست؟

شاید درباره این گیاه با نام «تربچه شرقی» مطالبی شنیده باشید، اما دایکون (گونه رافانوس ساتیووس از لانگیپناتوس) نوعی از سبزیجات است که در واقع اسامی زیادی دارد که شامل مولی، تربچه چینی، تربچه ساتسوما و معروف‌تر از همه، تربچه ژاپنی می‌شود. دایکون کلمه ژاپنی و به معنی «ریشه بزرگ» است.

اعتقاد بر این است که دایکون ابتدا در کشورهای حوزه دریای مدیترانه می‌روییده (کشت می‌شده) است، اما اکنون در کشورهای جنوب شرق و شرق آسیا مانند ژاپن، چین، کره و فیلیپین نیز می‌روید (یا کشت می‌شود). امروزه، تربچه دایکون در آمریکای شمالی نیز برای جلوگیری از فشرده شدن خاک کشت می‌شود که در نتیجه، به خاک امکان می‌دهد تا آب باران را جذب کند.

می‌توان دایکون را که یکی از اعضای خانواده تربچه است، از روی ظاهرش، به آسانی از دیگر انواع تربچه‌ها تشخیص داد. این گیاه برگ‌های بزرگی دارد که سریع رشد می‌کنند و ریشه‌اش سفید و شبیه به هویج بی‌رنگ است. دایکون می‌تواند تا طول 50سانتی‌متر و قطر 10 سانتی‌متر رشد کند.

در مورد مزّه ، تندی و تیزی آن از بقیه تربچه‌ها کمتر است. اگر خام مصرف می‌شود، مزه نه چندان تند و بافت آبدار و تُردی دارد که اگر مقداری آب لیمو ترش تازه بدان اضافه نمایید ، بسیار خوشمزه خ