درمان طبیعی مثانه بیش فعال

  • نام نویسنده
  • تاریخ
درمان طبیعی مثانه بیش فعال

مثانه بیش‌فعال وضعیتی است که در آن، مثانه قادر نیست به‌طور‌طبیعی ادرار را نگهدارد. بنیاد مراقبت اورولوژی (The Urology Care Foundation) تخمین‌می‌زند که حداقل ۳۳میلیون‌تَن در آمریکا دارای مثانه بیش‌فعال هستند.

ممکن‌است مثانه بیش‌فعال(OAB:Overactive Bladder) ناشی‌از یک اختلال اساسی زیربنایی همانند بیماری پارکینسون، دیابت، مولتیپل اسکلروزیس(MS) یا بیماری کلیوی باشد. در حالات دیگر می‌تواند مربوط به داروها، جراحی و یا زایمان باشد. با‌این‌حال، دربرخی  از افراد هیچ علت اصلی وجود ندارد.

دستورالعمل‌ها توصیه‌می‌کنند که اصلاح شیوه‌زندگی و تغییرات رفتاری، اولین راه درمانی برای بیماری مثانه بیش‌فعال هستند. برای برخی از افراد، ترکیب این گزینه‌ها برای کنترل نشانه‌ها ضروری می‌باشد.

یکی‌از ساده‌ترین روش‌ها در درمان مثانه بیش‌فعال تغییر رژیم‌غذایی است. این تغییر شامل حذف چندین ماده‌غذایی محرک شناخته‌شده از برنامه‌غذایی و محدود‌کردن مصرف مایعات می‌باشد.

موادغذایی و نوشیدنی‌هایی که به‌عنوان دلیل بیماری مثانه بیش‌فعال و یا عاملی برای بدتر شدن نشانه‌های آن شناخته‌می‌شوند شامل موارد زیر هستند:

• الکل

• شیرین‌کننده‌های مصنوعی

• کافئین

• شکلات

• مرکبات و آب‌میوه

• شربت ذرت(Corn Syrup): شربت‌ذرت یک‌نوع شربت‌غذایی است که از نشاسته‌ذرت تهیه‌‌شده و بسته به‌ نوع درجه‌بندی، حاوی مقادیر مختلفی از مالتوز و الیگوساکاریدهای بالاتر می‌باشد. شربت‌ذرت در غذاها به‌منظور نرم‌کردن بافت‌، حجیم‌کردن‌، جلوگیری‌از تبلور‌شکر و افزایش عطر و طعم اضافه می‌شود. محققان معتقدند که افزایش مصرف این ماده باعث شیوع دیابت نوع‌۲، سندرم متابولیک و بیماری کبد‌چرب در انسان می‌شود.

• آب زغال‌اخته

• لبنیات

• سودا و نوشیدنی‌های گازدار

• غذاهای تند

• شکر و عسل

• گوجه‌فرنگی

• سرکه

ازآنجایی‌که محرک‌های‌غذایی از فردی به ‌فرد ‌دیگر متفاوت هستند، نوشتن مواد‌غذایی مصرفی و نشانه‌های مثانه در دفتر روزانه می‌تواند مفید باشد تا به افراد کمک‌کند تا متوجه شوند که کدام غذاها سبب بروز بیشترین مشکل برای آنها می‌شوند.

مدیریت مصرف غذاها:

نوشیدن آب کافی برای سلامتی ضروری است. نوشیدن میزان کم آب می‌تواند منجر‌به غلظت ادرار شود که درنتیجه می‌تواند جدار مثانه را تحریک‌کرده و ضرورت به ادرار را افزایش‌دهد. البته ممکن‌است نوشیدن بیش‌از‌حد مایعات، نشانه‌های تکرر را بدتر‌کند. مصرف مایعات قبل‌از‌خواب می‌تواند موجب ادرار در‌طول شب شود.

نتایج یک‌تحقیق‌طـی یــکی‌از مقـــالات منتــشر‌شــده در Research And Reports In Urology در‌سال‌۲۰۱۶ توصیه‌می‌کند که مصرف مایعات به ۶‌تا‌۸ لیوان آب در روز محدود‌شده و از مصرف مایعات ۲ ‌تا‌۳ ‌ساعت قبل‌از‌خواب اجتناب گردد.

روش‌های کنترل مثانه:

اغلب تمرین و تغییر عادات جهت کاهش نشانه‌های تکرر‌ ادرار توصیه‌می‌گردند. چندین روش برای انجام این‌کار وجود دارد:

دفع ادرار برنامه‌ریزی شده:

فرد مبتلا به مثانه بیش‌فعال می‌تواند برنامه عادات ادراری خود ازجمله دفعات دستشویی رفتن، تراوشات و نشانه‌های ضرورت دفع ادرار را یادداشت کند. براساس الگوهای مشاهده‌شده برطبق این یادداشت‌ها، می‌توانند با افزودن ۱۵‌دقیقه به زمان‌های معمول دفع‌ادرار، شروع به برنامه‌ریزی برای دفعات سرویس‌بهداشتی رفتن، کنند. برای نمونه اگر دفع‌ادرار هر ۶۰‌دقیقه یک‌بار صورت‌می‌گیرد، آنها باید این فاصله را به ۷۵‌دقیقه برسانند. صرف‌نظر‌ از‌اینکه دفع‌ادرار نیاز است یا خیر، مهم است که استفاده از دستشویی در زمان‌های برنامه‌ریزی‌شده صورت‌گیرد. سپس فرد می‌تواند طول مدت بین دستشویی رفتن‌های خود را بتدریج افزایش‌دهد.

دفع ادرار با تأخیر:

هربار که ضرورت به دفع ادرار رخ‌می‌دهد، فرد باید تلاش‌کند تا در‌صورت‌امکان، دفع‌ادرار را ۵ دقیقه به تأخیر بیاندازد. ممکن‌است روش‌های تمدد‌اعصاب همانند تنفس‌عمیق، کمک‌کننده باشند.

افراد باید زمان نگه‌داشتن ادرار را ‌بتدریج افزایش‌دهند تا فاصله بین دستشویی‌رفتن‌ها به ۳‌ تا‌۴ ساعت برسد.

روش دوبار ادرار:

این روش برای بیمارانی مفید است که احساس‌می‌کنند مثانه آنها کاملاً خالی نمی‌شود. همچنین، روش دوبار ادرار قبل‌از‌خواب ایده‌ مناسبی است.
شخصی که تمایل به انجام این روش دارد، باید از مراحل زیر پیروی کند:

• روی توالت نشسته و کمی به جلو خم شود.

• دستان خود را روی زانوها یا ران‌ها بگذارد.

• به‌طور طبیعی ادرار کند.

• به‌مدت ۳۰ ‌ثانیه روی توالت نشسته و صبر کند.

• کمی بیشتر رو‌به‌جلو رفته و یک‌بار دیگر ادرار کند.

انقباضات Kegel:

انقباضاتKegel شامل تقویت عضلات کف‌لگن است که برای کنترل جریان ادرار استفاده‌می‌شود.

به‌منظور کشف مکان عضلات کف‌لگن، فرد باید تلاش‌کند تا در هنگام ادرار‌کردن آن‌را متوقف‌کند. اگر موفق به این‌کار شد، به این‌ معنی است که عضلات به‌درستی کار می‌کنند.

فرد باید تمرین‌کندتا بتواند به‌مدت ۱۰ثانیه این عضلات را منقبض‌نموده و سپس ۳ ‌ثانیه آنها ‌را آزاد‌کند. این الگو باید ۱۰‌بار تکرار‌شود. فرد باید تلاش‌کندکه این‌کار را سه‌مرتبه ۱۰‌تایی در روز تکرار‌نماید. روش‌های تنفس عمیق می‌توانند این روند را آسان‌تر کنند.

تغییرات سبک زندگی:

ترک‌سیگار توصیه شده‌است زیرا سیگار‌کشیدن نشانه‌های مثانه بیش‌فعال را بدتر‌می‌کند.

دامنه وسیعی از تغییرات در سبک زندگی وجود دارد که مردم می‌توانند برای بهبود نشانه‌های مثانه بیش‌فعال به کار گیرند. این موارد عبارتند از:

• ترک‌سیگار:

ممکن‌است سیگار‌کشیدن نشانه‌های مثانه بیش‌فعال را بدتر‌کند. سرفه‌هایی که دربرخی از افراد سیگاری رخ‌می‌دهد نیز می‌تواند باعث افزایش تراوشات از مثانه ‌شود.

• مشورت در‌مورد داروها با یک پزشک:

داروهای خاصی می‌توانند منجر‌به تراوش از مثانه شوند. افراد مبتلا به مثانه بیش‌فعال که داروهای زیر را مصرف‌می‌کنند، باید درمورد احتمال نیاز به داروهای جایگزین‌ با یک پزشک مشورت‌نمایند:

• آنتاگونیست‌های آلفا آدرنرژیک

• آنتی‌هیستامین‌ها

• دیورتیک‌ها

• آرام‌بخش‌ها و سست‌کننده‌های عضلانی

• مواد‌مخدر مانند اکسیدکتون و مورفین

• حفظ وزنی سالم

وزن اضافه می‌تواند سبب ایجاد فشار بر عضلات لگن و مثانه شود. ممکن‌است حفظ دامنه وزنی سالم و مناسب، به کنترل مثانه کمک کند.

• مدیریت شرایط پزشکی:

مدیریت نشانه‌های بیماری مزمنی که احتمالاً منجر‌به مثانه بیش‌فعال می‌شود برای فرد مهم است. این بیماری‌ها شامل بیماری پارکینسون، دیابت، مولتیپل اسکلروزیس و بیماری کلیوی می‌شوند.  

• گیاهان و مکمل‌ها:

با‌وجودی‌که تحقیقات در‌این‌زمینه محدود است، اما چندین گیاه و مکمل‌های طبیعی برای درمان مثانه بیش‌فعال توصیه شده‌اند:

• Gosha-jinki-gan: برخی‌از تحقیقات نشان‌داده‌اند که این ترکیب متشکل از ۱۰ گیاه چینی سنتی است که می‌تواند بر انقباض مثانه تأثیر مثبت داشته باشد.

• گانودرما لوسیدوم: قارچ گانودرما لوسیدوم از قارچ‌های مفید جهان است که کلاهک آن در رنگ‌های قرمز، قرمز مایل به قهوه‌ای و زرد روشن وجود دارد‌. این قارچ به‌منظور اهداف دارویی در کشورهای شرق آسیا مانند کره، چین و ژاپن استفاده‌می‌گردد. چین بزرگترین تولید‌کننده قارچ‌ دارویی غیر‌خوراکی می‌باشد. این قارچ در طبیعت کمیاب بوده و جمع‌آوری آن از طبیعت جهت استفاده تجاری کافی نیست‌. محصولات دارویی حاصل از‌این قارچ به‌صورت شربت، قرص، کپسول و آمپول در بازارهای جهانی وجود دارد. دریک تحقیق روی مردان مبتلا به مشکلات مجاری‌ادرار، نشان‌داده شدکه این عصاره گیاهی که از شرق آسیا می‌آید، باعث بهبود نشانه‌ها می‌شود. این‌گونه قارچ درکشور ما (درنواحی‌شمالی از آذربایجان‌ها و اردبیل تا گلستان) نیز دیده شده است.

• کلاله ذرت یا کاکل ذرت:

دارویی سنتی است که قرن‌ها برای بیماری‌هایی نظیر تحریک مثانه و بی‌اختیاری ادرار در شب استفاده‌شد. همان قسمت مو مانند و رشته‌های زیر‌پوست سبز بلال را گویند‌.

• کپسایسین:

این داروی طبیعی از فلفل‌های‌قرمز می‌آید. برخی‌از تحقیقات، این دارو را به‌عنوان درمانی مؤثر و ارزان برای مثانه‌های بیش‌فعال و بسیار حساس توصیه می‌کنند.

• عصاره دانه کدوتنبل:

تحقیقات نشان‌می‌دهند که این عصاره هم برای مثانه بیش‌فعال و هم برای بی‌اختیاری ادرار در شب سودمند است.

• هیدروکسید منیزیم:

در تحقیقی کوچک نشان‌داده شد که این مکمل‌ها باعث بهبود نشانه‌های بی‌اختیاری ادرار و نوکتوریا (تکرر‌ادرار در شب) درمیان حدود 50‌درصد‌از زنان شرکت‌کننده گردید.

• ویتامینD:

پژوهشی در‌سال ‌۲۰۱۰ به‌این نتیجه رسید که سطوح بالایی از ویتامینD، با خطر کمتر اختلالات عضلات کف‌لگن همانند تراوش از مثانه در زنان مرتبط می‌باشد. تحقیقی دیگر، ارتباط میان سطوح کم ویتامینD و وقوع مکرر تراوشات از مثانه در بزرگسالان را بیان می‌دارد.

درمان‌های جایگزین:

اگرچه تحقیقات محدود می‌باشند، اما ممکن‌است درمان‌های تکمیلی یا جایگزین زیر برای درمان مثانه بیش‌فعال سودمند باشند:

طب‌سوزنی:

برخی‌از تحقیقات بیان می‌دارند که طب‌سوزنی برای افراد دارای نشانه‌های مثانه بیش‌فعال مفید است. این مزایا شامل کاهش ضرورت و تکرر ادرار و بهبود کیفیت زندگی می‌باشند.

بیوفیدبک (بازخورد زیستی):

بیوفیدبک، از سنسورهای الکتریکی برای نظارت‌بر عضلات استفاده‌می‌کند. گاهی اوقات این روش برای درمان تراوش از مثانه استفاده می‌شود. تحقیقات نشان‌می‌دهند این روش اولین درمان مؤثر و مناسب برای کودکان است.

نشانه‌های مثانه بیش‌فعال:

ممکن‌است ادرار‌کردن بیشتر‌از ۶‌ تا‌ ۸ ‌بار در روز و ضرورت ناگهانی به ادرار‌کردن، نشانه‌های مثانه بیش‌فعال باشند.

این نشانه‌ها درفردی به فردی دیگر متفاوت هستند.

• ضرورت: نیاز شدید و ناگهانی به ادرار کردن بدون توانایی در نگه داشتن ادرار. این یک نشانه تعیین‌کننده از مثانه بیش‌فعال است.

• تکرر: بسیاری ‌از افراد مبتلا به مثانه بیش‌فعال نیاز دارند که بیشتر از حد متوسط ادرار کنند. فرد عادی، به‌طور متوسط ۶ تا ۸ بار در روز و ۱ بار در شب ادرار می‌کند. افراد مبتلا به مثانه بیش‌فعال بیشتر از ۸ بار در روز و دو یا چند بار در شب ادرار می‌کنند.

• بی‌اختیاری: این واژه تحت عنوان از‌دست‌دادن کنترل مثانه به‌طور غیرارادی تعریف‌ می‌گردد که منجربه تراوش خواهد‌شد.

به‌نظر‌می‌رسد که مثانه بیش‌فعال تأثیری بر طول‌عمر ندارد اما می‌تواند کیفیت زندگی را تحت‌تأثیر قراردهد. این بیماری ممکن‌است بر کار، روابط و خواب فرد تأثیر بگذارد. درمان زودهنگام نشانه‌ها برای مدیریت موفقیت‌آمیز و یا حتی درمان این بیماری توصیه‌می‌شود.

زمان مراجعه به پزشک:

افرادی‌که شاهد تغییراتی در عادات ادرار‌کردن خود هستند، باید به پزشک مراجعه کنند. ضرورت و تکرر‌ادرار با دیگر بیماری‌های پزشکی از‌جمله عفونت‌های مجاری ادرار مرتبط می‌باشد. درنتیجه، تشخیص مناسب برای آگاهی از برنامه‌های درمانی مهم است.

همچنین توصیه‌می‌شودکه افراد پیش‌از مصرف داروهای جایگزین، برای درمان مثانه بیش‌فعال با پزشک مشورت کنند.

اگر درمان‌های اولیه به بهبود نشانه‌ها کمک نکنند، احتمالاً پزشکان درمان‌های ثانویه را پیشنهاد می‌دهند که این درمان‌ها می‌توانند شامل دارو باشند.

اگر درمان‌های ثانویه نیز سودمند نبودند، درمان‌های ثالثی به شکل نورومدولاسیون (Neuromodulation) (روش تغییر فعالیت و تحریک عصب) یا احتمالاً عمل جراحی صورت‌ می‌گیرد.

Ref

Mayo clinic 2017 alian

The urology care Faund

تعداد بازدید : 1451

ارسال نظر

سوال امنیتی : مجموع دو عدد 5 و 3 =